Святы Магнус Фюсенскі
Святар. Бенедыктынец. Духоўны вучань святога Кальмбана і святога Гала ў Арбоне (тэрыторыя сучаснай Швейцарыі). Пасля смерці святога Гала стаў настаяцелем яго дому. На просьбу біскупа Аўгсбургскага, Баварыя, ён евангелізаваў Эптатыкус у усходняй частцы Альгою, Баварыя.
На беразе ракі Лех у Баварыі, у месцы, якое і дагэтуль вядомае як Sankt Mangstritt (след святога Магнуса), ён заснаваў манастыр у Фюсене.
Вакол постаці Магнуса склаліся надзвычайныя паданні, часта звязаныя з жывёламі. У Кемптэне ён разагнаў навалу змей. У Фюсене яму давялося выгнаць дракона з зямлі, неабходнай для будаўніцтва манастыра; паводле адной з версій гэтага падання, ён пашкадаваў маленькага дракона, які дапамагаў мясцовым сялянам, палюючы на пацукоў, мышэй і іншых шкоднікаў, што пагражалі ўраджаю.
Аднойчы, гуляючы ў лесе непадалёк ад манастыра, ён сустрэў мядзведзя, які паказаў яму пласт жалезнай руды; за гэта ён пачаставаў мядзведзя пірагом. Мядзведзь пайшоў следам за Магнусам да абацтва, дзе святы сабраў прылады і некалькіх манахаў; пасля мядзведзь правёў іх да некалькіх іншых радовішчаў жалезнай руды ў суседніх гарах, паклаўшы такім чынам пачатак найбольш прыбытковай галіны прамысловасці гэтай мясцовасці. Памёр каля 666 года ў манастыры ў Фюсене, Баварыя (сучасная Германія), ад натуральных прычын.
Ён шануецца як апякун ад гусеніц, граду і навальніц з градам, маланкі, змей, шкоднікаў, а таксама як апякун ураджаю.